یکی از مباحث مهم در سبک زندگی اسلامی در ابعاد مختلف مطابقت با روایات است. همان طوری که در بُعد عبادی، سیاسی و اجتماعی از نگاه دین مبین اسلام، روایات أئمه (ع) منبع و راهگشای مردم است، همچنین در بُعد اقتصادی نیز ملجأ و اتکاء جامعه است. فریضه الهی سهمین که جهت شکوفایی اقتصاد اسلامی، تعادل جامعه و زدودن فقر از بین مسلمانان است، بر هر فرد مسلمان مکلف عاقل واجب گردیده است که سهمی از درآمد خود را به فقرا بپردازد.
ممکن در این مسیر غبار جهل و هوای نفس دامهای شیطانی عدهای را دچار تردید کند. در این مقاله سعی برآن بوده که جهت شفافیت و بر طرف نمودن شبهه از اذهان، طُرُق مصرف سهمین را در روایات و منابع اسلامی بررسی نماید که با جستجو در آیات، روایات و عرف متشرعه، بهترین راه همان سیره مسلمین و قدما میباشند.
روشهای جدید علاوه بر مخالفت صریح آیات قرآن، با چالشهای متعددی روبرو است. پیامدها و خسارات جبران ناپذیری در جامعه اسلامی به بار میآورد. از طرفی روش علمای سابق نیز مناسبت دارد با فلسفه تشریع سهمین که برقراری عدالت وسیله فقر زدایی اجتماعی، اکرام ذوالقربی، اجر و مزد رسالت است.