دکتری فلسفه از دانشگاه تهران وپژوهشگرجامعة المصطفی العالمیة
چکیده
قرآن کریم و احادیث از مهمترین منابع شناخت دین اسلاماند. حدیث نقش مهم و محوری در فهم دین دارد. جعل حدیث ساختن حدیث و نسبت دادن آن به پیامبر اکرم(ص) است. حدیث جعلی حدیثی است که کذب آن با دلیل و برهان روشن شده است. مقاله حاضر عهده دار بررسی جعل حدیث در اهل سنت زمینهها و آثار آن است که با روششناسی تبیین، به مفهوم شناسی واژههای مهم و با روش کتابخانهای و توصیفی- تحلیلی مراحل جعل حدیث در اهل سنت را بررسی نموده است. جهت روشن شدن ابعاد جعل و وضع در حدیث، نگاهی هرچند مختصر به چگونگی جمع آوری احادیث توسط محدثان بزرگ اهل سنت کرده و اثبات نموده که احادیث جعلی به حدی گسترده و فراوان است که محدثان بزرگ اهل سنت مجبورشدند از میان جمع انبوه احادیث، فقط تعداد محدودی از روایات را به عنوان روایتهای صحیح انتخاب نمایند و به صحاح سته نام گذاری کنند. جعل جدیث زمینهها و علل فراوانی داشته است مانند منع کتابت و تدوین حدیث، زمینههای سیاسی مانند تقویت و تثبیت حکومتها و قدرتهای حاکم و زمینههای فرهنگی و مذهبی و اختلاف مسلمانان در برخی مسائل دینی و مذهبی. جعل حدیث آثار و پیامدهای منفی فراوانی داشته است مانندی دشوار شدن دستیابی به احادیث صحیح، نفی برخی از احادیث صحیح، محرومیت مردم از اهلبیت(ع)، تدوین کتابهای رجالی و سؤ استفاده کردن وهابیت از احادیث در راستای اهداف خودشان.